ស្តារឡើងវិញស្មារតីឈានឡើងដើម្បីរួចចាកក្រ

នៅតាមបណ្តាស្រះចិញ្ចឹមបង្គា និងដីចម្ការតូចៗក្បែរផ្ទះរបស់បងប្អូនជនរួមជាតិភាគតិចនៅតំបន់ជនបទ ជីវិតសព្វថ្ងៃនេះគឺខុសពីពេលមុនៗ។ ពោលគឺមិនធ្លាក់ក្នុងករណីពឹងផ្អែកលើការឧនត្ថម្ភរបស់រដ្ឋទៀតនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ យើងឃើញកសិករទាំងឡាយមានការឧស្សាហ៍ព្យាយាមស្វែងរកមធ្យោបាយដើម្បីរកប្រាក់ចិញ្ចឹមជីវិត និងឈានឡើងរួចផុតពីភាពក្រីក្រដែលបានតាមជាប់បងប្អូនកសិករទាំងអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមក។

អ្នកមីង Lâm Thị Lận នៅភូមិលេខ ២០ ឃុំ Khánh An ប្រមូលផលបង្គា ក្តាមក្នុងស្រះរបស់ខ្លួន។

នៅភូមិលេខ ២០ ឃុំ Khánh An អ្នកមីង Lâm Thị Lận នៅតែចងចាំយ៉ាងច្បាស់អំពីថ្ងៃដ៏លំបាកដែលគ្រួសាររបស់ខ្លួនស្ថិតក្នុងចំណោមគ្រួសារក្រ។ ផ្ទះចាស់ទ្រុឌទ្រោម រៀងរាល់រដូវភ្លៀងម្តងៗខ្លួនតែងភ័យខ្លាច។ ការស់នៅក្នុងខណៈនោះ គឺពឹងផ្អែកលើកម្លាំងពលកម្មដែលមានប្រាក់ចំណូលមិនស្ថិតស្ថេរ មានមុខខ្វះក្រោយជានិច្ច។

ចំណុចរបត់មួយបានកើតឡើងនៅពេលដែលគ្រួសាររបស់អ្នកមីងទទួលបានការឧបត្ថម្ភលំនៅដ្ឋាន និងដីធ្លីតាមរយៈកម្មវិធីសុខុមាលភាពសង្គមរបស់រដ្ឋ។ អ្នកមីង Lâm Thị Lận បានចែករំលែកថា៖ «ដោយបានរដ្ឋជំនួយឧបត្ថម្ភលំនៅដ្ឋាន ខ្ញុំត្រូវខិតខំបន្ថែមទៀត គឺមិនអាចទុកឱ្យក្ររហូតនោះទេ។ ក្រៅពីចិញ្ចឹមបង្គា និងក្តាម គ្រួសារខ្ញុំថែមទាំងបានឆ្លៀតយកផ្ទៃដីដែលនៅទំនេរជុំវិញផ្ទះសម្រាប់ដាំបន្លែ បង្កើនប្រភពប្រាក់ចំណូល និងលំនឹងជីវភាពរស់នៅជាសន្សឹមៗទៀតផង”។​

លោក Nguyễn Minh Quân ប្រធានភូមិលេខ ២០ ឃុំ Khánh An បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ពីមុនមានគ្រួសារក្រីក្រជាច្រើនក្នុងជនរួមជាតិភាគតិចនៅភូមិ ប៉ុន្តែក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងមកនេះ ក៏មានការផ្លាស់ប្តូរគួរឱ្យកត់សម្គាល់ផងដែរ។ ដោយមានការឧបត្ថម្ភរបស់រដ្ឋលើវិស័យលំនៅដ្ឋាន និងជីវភាពរស់នៅ ប្រជាជនគ្រប់រូបបានចាត់ទុកថាវាជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដើម្បីខិតខំប្រឹងប្រែងបន្ថែមទៀត។ នៅពេលដែលគ្រួសារមួយទទួលបានជោគជ័យ គ្រួសារផ្សេងទៀតក៏ធ្វើតាម ដូច្នេះចលនាពលកម្ម និងផលិតកម្មកាន់តែមានភាពរស់រវើកថែមទៀត”។

អាស្រ័យការផ្លាស់ប្តូរនោះ ចំនួនគ្រួសារក្រីក្រទាំងឡាយនៅភូមិលេខ ២០ ក៏បានបន្ថយចុះយ៉ាងសកម្ម រហូតមកទល់ពេលនេះ នូវត្រឹម ៥ គ្រួសារក្រ ដែលភាគច្រើនជាជនជាតិ Khmer ហើយកំពុងបន្តទទួលបានការឧបត្ថម្ភទៀតផង។

នៅឃុំ Vĩnh Thanh ​រឿងរ៉ាវដែលរួចចាកក្រក៏កំពុងត្រូវបានប្រព្រឹត្តឡើងដែលផ្តើមពីទម្រង់ដ៏សាមញ្ញផងដែរ។ នៅលើផ្ទះដីប្រមាណជាង ៤០០ ម៉ែត្រការេនៅភូមិ Huê 1 អ្នកមីង Thạch Thị Rên ជាអ្នកដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងរបរដាំបន្លែត្រចៀកចាំ ចំណូលមិននឹងនរ យោងទៅតាមងតម្លៃទីផ្សារ។

បន្ទាប់ពីត្រូវបានណែនាំឱ្យប្តូរទៅដាំបន្លែដែលមានភាពសមស្របទៅនឹងលក្ខណៈប្រចាំតំបន់ ជីវភាពគ្រួសាររបស់អ្នកមីងបានប្រសើរឡើងជាលំដាប់។ អ្នកមីង Thạch Thị Rên បាននិយាយថា៖ «ពីមុន ការដាំបន្លែគឺជាការងារដ៏លំបាមួយក ហើយប្រាក់ចំណេញមានកម្រិតទាប ពេលខ្លះបានផល ពេលខ្លះក៏មិនបានផល។ ឥឡូវនេះ ដាំប្លុងមានអ្នកមកទិញដល់ផ្ទះ ជារៀងរាល់ថ្ងៃមានប្រភពចំណូលរាប់សិបពាន់ដុងជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងមុន ប្រាក់ចំណូលគឺប្រសើរជាងច្រើន»។

វាលប្លុងដ៏ខៀវស្រង៉ាត់ អ្នកមីង Thạch Thị Rên យកចិត្តទុកដាក់ថែទាំដើម្បីពង្រីកទិសដៅថ្មីបានលំនឹងល្អសម្រាប់សង្គមគ្រួសាររបស់ខ្លួន។

យោងតាមគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ Vĩnh Thanh បច្ចុប្បន្នភូមិភាគនូវមានគ្រួសារក្រីក្រចំនួន ៤៣ គ្រួសារ និងគ្រួសារប្រកៀកបន្ទាត់ក្រចំនួន ២៣៩ គ្រួសារក្នុងតំបន់។ នៅចុងឆ្នាំនេះ ឃុំកំពុងអនុវត្តផែនការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រពហុទិសសម្រាប់គ្រួសារក្រ និងប្រកៀកបន្ទាត់ក្រចំនួន ៩១ គ្រួសារ ដោយផ្តោតលើដំណោះស្រាយដូចជាការឧបត្ថម្ភផលិត បណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ បង្កើតការងារធ្វើ និងជួយប្រជាជនឱ្យទទួលបានសេវាសង្គមជាមូលដ្ឋានគ្រឹះទៀតផង។

លោក Lê Hoàng Ân អនុប្រធានគណៈកម្មាធិការប្រជាជនឃុំ Vĩnh Thanh បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖ «គោលនយោបាយឧបត្ថម្ភមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសឆន្ទៈរបស់ប្រជាជនក្នុងការកែលម្អខ្លួនឯងបាននោះទេ។ នៅពេលដែលប្រជាជនផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិត និងរៀបធ្វើទើបគោលនយោបាយថ្មីមានប្រសិទ្ធភាពប្រកបដោយស្ថិរភាព»។

នៅពេលដែលគោលនយោបាយឧបត្ថម្ភសមស្រប បានបំពេញដោយការពឹងផ្អែកលើខ្លួនឯងរបស់ប្រជាជន ការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រមិនត្រឹមតែក្លាយជាគោលដៅប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាដំណើរការប្រកបដោយចីរភាពផងដែរ ដែលជាទីតាំងសម្រាប់បណ្តាគ្រួសារនីមួយៗសរសេរឡើងវិញនូវប្រវត្តិនៃការរស់នៅរបស់ខ្លួនតាមរយៈការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយកម្លាំងពលកម្មផលិតរបស់ខ្លួន៕

Nguyễn Đào - Chí Thức