អ្នកនាំយកវប្បធម៌ខ្មែរឲ្យកាន់តែខិតជិតជាមួយសិស្សសាលា

លះបង់អស់រយៈកាល១០ឆ្នាំសម្រាប់ការពូនផ្តុំនៃក្តីស្រឡាញ់ភាសាខ្មែរ (Khmer) អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi ក៏បានជួយជួយសិស្សខ្មែរ (Khmer) ជាច្រើនជំនាន់ក្នុងការអភិរក្សាលក្ខណៈវប្បធម៌ដ៏ល្អផូរផង់របស់ជនជាតិខ្លួន។

អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi ក៏ទទួលបន្ទុកខាងភាសាខ្មែររបស់សាលាវិទ្យាល័យជនជាតិអន្តេវាសិកខេត្តតាំងពីឆ្នាំ២០១៣ ។ អ្នកគ្រូមានប្រសាសន៍៖ "ខ្ញុំចេះនិយាយខ្មែរតាំងពីតូច ហើយចេះសរសេរអក្សរកាលអាយុទើប៤ឆ្នាំមកម្ល៉េះ រហូតដល់វ័យ១៧ឆ្នាំ ទើបចេះភាសាវៀតណាម (Việt Nam)។ កាលពីមុនខ្ញុំក៏ធ្លាប់ជាសិស្សរបស់សាលាអន្តេវាសិកនេះដែរ។ ដោយសង្ឃឹមចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀន ទើបខ្ញុំខិតខំតស៊ូវិលត្រឡប់មកសាលាដែលខ្លួនធ្លាប់បានរៀននេះ រួចហើយសិក្សាបន្ថែមខាងភាសាខ្មែរ (Khmer) ដើម្បីជួយបង្ហាត់បង្រៀនប្អូនៗវិញ ជួយឲ្យប្អូនកាន់តែមានចិត្តស្រឡាញ់នូវភាសារបស់ជាតិខ្លួនថែមទៀត"។

អ្នកគ្រូ  Danh Thị Chi តែងសង្ឃឹមថា សិស្សរបស់ខ្លួនត្រូវតែចេះនិយាយ និងសរសេរបានល្អភាសាខ្មែរ (Khmer)។

ការបង្រៀនភាសាខ្មែរ (Khmer) នៅសាលា អ្នកគ្រូ Chi ក៏យល់បានបញ្ហាមួយចំនួនដែលចាំបាច់ត្រូវគិតដល់ គឺប្អូនៗជាទូទៅរបស់សាលាសុទ្ធសឹងជាកូនខ្មែរដែលរស់នៅលាយឡំជាមួយនិងបណ្តាជនជាតិគិញ (Kinh) និង ចិន (Hoa) ដូច្នេះហើយ ភាគច្រើនមិនសូវចេះនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) បានច្បាស់លាស់នោះទេ។ ម្យ៉ាងទៀត ប្អូនៗមានការខ្មាស់មាត់ ពេលដែលហៅឲ្យនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) តែងតែអេះអុញ។ អាស្រ័យដូច្នេះហើយ ក្នុងបណ្តាម៉ោងរៀនរបស់ខ្លួន អ្នកគ្រូតែងនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer) ដែលជាពាក្យនិយមប្រើប្រចាំថ្ងៃដូចជា៖ "ហូបចុក ដើរលេងកម្សាន្ត មិត្តភ័ក្តិ ស្រឡាញ់ពេញចិត្តអ្នកណាម្នាក់។ល។ ដើម្បីប្អូនៗមានចំណូលចិត្តរៀន ព្រមទាំងពេលដែលមានអ្នកណានិយាយស្តីមកកាន់ខ្លួន ក៏អាចយល់បាន។ ផ្តើមពីនោះក៏ជួយឲ្យប្អូនៗបំបាត់ការអៀនខ្មាសមាត់។ពេលដែលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញមានយាយតាចាស់ៗនិយាយភាសា ខ្មែរ (Khmer) មកកាន់ខ្លួន ប្អូនៗក៏អាចតបទៅវិញបាន ព្រមទាំងប្រើប្រាស់អក្ខរាវិរុទ្ធបានយ៉ាងច្បាស់ទៀតផង។

អ្នកគ្រូបានរៀបរាប់៖ "ខ្ញុំតែងវាយសំដៅទៅលើចិត្តសាស្ត្ររបស់ប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស ប្អូនៗសុទ្ធសឹងជាកូនខ្មែរ ((Khmer) ដូច្នេះហើយខណៈពលដែលចេញប្រលោកក្នុងសង្គម ប្អូនៗមានមោទនភាពដែលខ្លួនជាកូនខ្មែរ (Khmer)។ ប៉ុន្តែពេលមានគេសួរយើងអាចនិយាយ និងសរសេរអក្សរខ្មែរបានឬទេ យើងឆ្លើយថា "ទេ" នោះគឺមិនអាចជាដាច់ខាត ដូច្នេះប្រសិនបើខ្លួនមានមោទនភាពជាខ្មែរហើយ ចាំបាច់យើងត្រូវតែចេះសរសេរនិងចេះនិយាយភាសាខ្មែរ (Khmer)។ និយាយត្រូវចំណុច ប្អូនៗក៏ខិតខំរៀននិយាយនិងសរសេរភាសា និងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ (Khmer) រៀងៗខ្លួន។ បណ្តាប្អូនៗរូបណាដែលមិនទាន់ស្ទាត់ភាសាខ្មែរ (Khmer) ខ្ញុំនិងជួយបង្ហាញណែនាំដើម្បីឲ្យប្អូនៗរៀនភាសាខ្មែរ (Khmer) បន្ថែមទៀត។

អ្នកគ្រូ  Chi បង្រៀនប្អូនៗសិស្សសាលាអំពីចង្វាក់រាំវង់ខ្មែរ (Khmer)។​

ទន្ទឹមជាមួយការបង្រៀនអក្សរខ្មែរ (Khmer) អ្នកគ្រូ​ Danh Thị Chi ថែមទាំងប្តេជ្ញាចិត្តចំពោះការអភិរក្សលក្ខណៈវប្បធម៌ជនជាតិទៀតផង ដូច្នេះហើយអ្នកគ្រូក៏បានស្នើឲ្យបង្កើតក្លឹបវប្បធម៌តាំងពីឆ្នាំ២០២២បានមួយក្លឹបទៀតផង។ បណ្តាព់ពីក្លឹបនេះបានបង្កើតក៏ជំនួយឲ្យសាលាអាចរកឃើញអ្នកដែលមានទេព្យកោសលជាច្រើនទៀតផង។ ប្រការដែលគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍មួយទៀតនោះគឺអ្នកគ្រូតែងយកចិត្តទុកដាក់ជាប្រចាំ ទោះបីជាសិស្សរបស់ខ្លួនមានការអៀនខ្មាស់មាត់ មិនហាននិយាយស្តីជាភាសាខ្មែរយ៉ាងណាក៏ដោយតែបែរជាមានទេពកោសល្យផ្នែកខាងសិល្បៈប្រពៃខ្មែរ (Khmer) ទៅវិញ។ ខណៈពេលដែលបានសិក្សាផ្នែកខាងវប្បធម៌ បណ្តាកាយវិការនិងចង្វាក់រាំប្រពៃណីខ្មែរ ប្អូនៗពិតជាមានចំនូលចិត្តខ្លាំងណាស់។ យោងតាមប្រការនេះក្លឹបមួយផ្នែកបានជំរុញទឹកចិត្តសិស្សាទាំងឡាយ និងបានរកឃើញសិស្សដែលមានទេពកោសល្យមួយចំនួនដែលមានទេពកោសល្យល្អខាងវិស័យសិល្បៈទៀតផង។ បច្ចុប្បន្ន ប្អូនៗអាចចូលរួមប្រគំវង់ភ្លេងពិណពាទ្យបានយ៉ាងល្អផងដែរ។

អ្នកគ្រូ Chi និយាយដោយក្តីរីករាយថា៖ "រាល់ចង្វាក់ក្បាច់រាំនិមួយៗអាចប្រើជាង២០កាយវិការ ប៉ុន្តែត្រូវការត្រឹម២ពេលហាត់ប៉ុណ្ណោះ គឺប្អូនៗអាចក្តាប់បានជាងពាក់កណ្តាលទៅហើយ។ នៅពេលដែលប្អូនៗស្ទាត់ជំនាញ ភារកិច្ចរបស់ខ្ញុំគឺគ្រាន់តែណែនាំឱ្យប្អូនៗផ្តោតអារម្មណ៍លើតន្ត្រី និងរួមកាយវិការឱ្យស៊ីចង្វាក់ភ្លេងតែប៉ុណ្ណោះ"។

ជាង១០ឆ្នាំដែលខ្លួនបានសាភ្ជាប់ជាមួយសាលា និងជាមួយប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស អ្នកគ្រូ Danh Thị Chi តែងសង្ឃឹមថាបន្ទាប់ ៣ឆ្នាំដែលបញ្ចប់កម្រិតវិទ្យាល័យចេញសាលា យ៉ាងហោចណាស់ប្អូនៗក៏អាចមានចំណោះដឹងខាងអក្សរសាស្ត្រខ្មែរ (Khmer) ពោលគឺមិនចម្លែកអ្វីទៀតជាមួយបណ្តាតួអក្ខរានោះទេ។

អ្នកគ្រូតែងមានមោទនភាពថា៖ "ឆ្នាំនេះគឺជាឆ្នាំដែលប្អូនៗទទួលបានភាពជោគជ័យ គឺប្អូនៗបានក្លាហានក្នុងការបង្កើតកាសែតនិទាឃរដូវពីរភាសាដែលពោរពេញដោយភាពជឿជាក់។ ខ្ញុំគិតថា ប្អូនៗមានចំណង់ចំណូលចិត្តលើភាសាខ្មែរ (Khmer) របស់ជាតិខ្លួនខ្លាំងណាស់៕

អត្ថបទនិងរូបថត៖ ឡឹមខាញ់