រីកសាយភាយមនោសញ្ចេតនាដ៏ជ្រាលជ្រៅផ្តើមពី “ទ្រនំសុខជាតិពុលពណ៌លឿង”

សង្គ្រាមបានកន្លងផុតទៅឆ្ងាយក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែផលវិបាកដែលបន្សល់ទុកដោយជាតិពុលពណ៌លឿង (CĐDC)/Dioxin នៅតែជាស្រមោលអាក្រក់ និងជាបន្ទុកទាំងផ្នែកសម្ភារៈ ទាំងស្មារតីសម្រាប់គ្រួសារជាច្រើនផងដែរ។ ច្រើនឆ្នាំកន្លងមកនេះ សមាគមជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿង/Dioxin ខេត្ត Cà Mau តែងលើកកម្ពស់តួនាទីក្នុងការថែទាំជនរងគ្រោះ ក្នុងនោះ ការឧបត្ថម្ភសាងសង់លំនៅដ្ឋានត្រូវបានចាត់ទុកថាជាចំណុចបង្អែកដ៏ជាក់ស្តែង ជួយឱ្យពួកគេមានជីវភាពស្ថិរភាព និងមានជំនឿចិត្តជម្នះរាល់ការលំបាកក្នុងជីវិត។

រដ្ឋអំណាចភូមិភាគ និងសាច់ញាតិ ចែករំលែកក្តីសប្បាយរីករាយជាមួយប្អូនប្រុស Trần Văn Út នៅមុខផ្ទះថ្មី។

ដោយបានចូលរួមក្នុងសមរភូមិកាលពីនៅក្មេង នៅថ្ងៃវិលត្រឡប់មកវិញ លោក Lý Bình Lam អាយុ ៧១ ឆ្នាំ នៅសង្កាត់ An Xuyên បាននាំជាប់មកជាមួយនូវផលវិបាកនៃជាតិពុលពណ៌លឿង។ បន្ទាប់ពីរៀបការរួច កូនដំបូងទាំង ៣ នាក់មានសុខភាពល្អធម្មតា ប៉ុន្តែកូនពៅបែរជាមានបញ្ហាផ្នែកខាងបញ្ញាស្មារតី។ អាពាហ៍ពិពាហ៍ត្រូវបានបែកបាក់ លោក Lam ត្រូវរស់នៅចិញ្ចឹមកូនតែម្នាកឯងទាំងកូនមានជំងឺទៀតផង ដោយពឹងផ្អែកលើគ្នាទៅវិញទៅមកអស់ រយៈពេលរាប់សិបឆ្នាំកន្លង។

ដោយមានដីស្រែតិចតួចដែលមិនសូវបានផល ជីវភាពរស់នៅចម្បងគឺពឹងផ្អែកលើប្រាក់ឧបត្ថម្ភសម្រាប់ជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿង លោក Lam មិនហ៊ានទៅធ្វើការនៅឆ្ងាយឡើយ ព្រោះខ្លាចគ្មានអ្នកថែទាំកូន។ ផ្ទះដែលពីរនាក់ឪពុកកូនរស់នៅ ក៏ត្រូវទ្រុឌទ្រោមយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយក្តីអាណិតអាសូរចំពោះស្ថានភាពរបសើលោក សមាគមជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿងខេត្ត បានកៀងគរប្រភពជំនួយផ្សេងៗដើម្បីសាងសង់ផ្ទះជូនលោកមួយខ្នង។ លោក Lam បានចែករំលែកទាំងក្តីរំភើបថា៖ “មានផ្ទះរឹងមាំបែបនេះ ឪពុកកូនខ្ញុំសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំសូមអរគុណសមាគម និងបងប្អូនដែលបានស្រឡាញ់ និងជួយជ្រោមជ្រែងឱ្យឪពុកកូនខ្ញុំមានទីជម្រកសមរម្យ បន្ថែមកម្លាំងចិត្តឱ្យខ្ញុំខំប្រឹងថែរក្សាកូនបានថ្ងៃណា ល្អថ្ងៃនោះ”។

ដោយរងឥទ្ធិពលពីជំនាន់មុន បងប្រុស Trần Thị Út  (អាយុ ៣១ ឆ្នាំ នៅភូមិ Tân Hiệp ឃុំ Tân Hưng ) កើតមកមានអាការៈផ្នែកខាងខួរក្បាល និងជើងខ្សោយ។ ឪពុកម្តាយបានស្លាប់ចោលតាំងពីក្មេង Út រស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើបងប្រុសដែលប្រកបរបរនេសាទសមុទ្រ។ សេដ្ឋកិច្ចខ្សត់ខ្សោយ ផ្ទះដែលបងប្អូនទាំងពីររស់នៅក៏ទ្រុឌទ្រោម គ្មានប្រាក់ដើម្បីកែចុះជុល។

កាលពីខែមេសា ឆ្នាំ ២០២៥ សមាគមជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿងខេត្ត បានជួយឧបត្ថម្ភសាងសង់ផ្ទះដ៏រឹងមាំមួយ។ ទោះបីជាខាងបញ្ញាស្មារតីនៅដូចកូនក្មេងក៏ដោយ ប៉ុន្តែ Út មានក្តីត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានដើរប្រាប់អ្នកភូមិដោយភាពស្មោះត្រង់របស់ខ្លួនផងដែរ។ ក្តីសប្បាយរីករាយនោះ បាននាំមកនូវសេចក្តីសុខផ្លូវចិត្តដល់សាច់ញាតិ នៅពេលដែលបងប្អូនទាំងពីរមានដំបូលផ្ទះដ៏កក់ក្តៅសម្រាប់ជ្រកកោន។

បងស្រី Trần Thị Chọn (ជាបងស្រីរបស់ Út) កំពុងថែទាំប្អូនប្រុសនៅក្នុងផ្ទះថ្មី។

តាមប្រសាសន៍របស់លោកស្រី Vũ Thị Hồng Thoại ប្រធានសមាគមជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿងខេត្ត បានឱ្យដឹងថា៖ ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ សមាគមបានកៀងគរសាងសង់ផ្ទះចំនួន ២៥ ខ្នង និងជួសជុល ៨ ខ្នង រួមចំណែកធ្វើឱ្យជីវភាពសម្ភារៈ និងស្មារតីរបស់គ្រួសារជនរងគ្រោះមានភាពប្រសើរឡើង។ នាពេលខាងមុខ សមាគមនឹងបន្តចុះអង្កេតជាក់ស្តែងតាមករណីនីមួយៗ ដោយផ្តោតលើការកៀងគរប្រភពធនធានសង្គម ក្នុងគោលដៅសាងសង់ផ្ទះថ្មីប្រមាណពី ៣០ ដល់ ៣៥ ខ្នង ដើម្បីជួយឱ្យជនរងគ្រោះមានទីលំនៅស្ថិរភាព និងសុវត្ថិភាព។

បណ្តាទ្រនំសុខប្រកបដោយមនោសញ្ចេតនាទាំងនេះ មិនត្រឹមតែមានតម្លៃផ្នែកសម្ភារៈប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងរីកសាយភាយនូវស្មារតីមនុស្សធម៌ និងការទទួលខុសត្រូវរបស់សហគមន៍ផងដែរ។ ផ្ទះនីមួយៗដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើង គឺជាការចែករំលែកមួយចំណែក រួមចំណែកលួងលោមការឈឺចាប់នៃសម័យសង្គ្រាម បំភ្លឺជំនឿចិត្ត និងក្តីសង្ឃឹម ដើម្បីជនរងគ្រោះដោយជាតិពុលពណ៌លឿងទាំងឡាយ មានទីបង្អែកដ៏រឹងមាំឆ្ពោះទៅកាន់អនាគត៕

Tú Quyên - Trường Giang